Selecteer een pagina

De gemeente Bronckhorst zit nu, oktober 2019, in de besluitvormingsfase om 12 mega hoge windturbines in 1 of 2 parken toe te gaan staan.

De Stichting Bronckhorst Windturbinevrij i.o. zet zich in voor behoud van het landschap en verzet zich tegen deze plannen.

Steun ons!

  Er zijn hele goede redenen om ons landschap en de gezondheid van direct omwonenden te sparen. Het doel heiligt de middelen niet! Lees hieronder meer over ons standpunt. En onderteken de petitie.

10 + 11 =

De gemeente wil het liefst zo hoog mogelijke windmolens in gebieden die cultuurlandschappelijk als “laag” en “zeer laag” zijn ingeschaald (groen op de kaart hiernaast). Maar wat als één van de twee geplande windmolenparken in uw achtertuin komt? Dan kun je als bewoner gaan “genieten” van slagschaduwen en laagfrequente bromtonen, en is je uitzicht verziekt. En procederen helpt bijna niet. Kom daarom nu in actie tegen deze irrationele en falende energiepolitiek van de gemeente.

Met de het rapport “Verrijkte Routekaart Energieneutraal Bronckhorst 2030” maakt de gemeente een eerste schifting in gebieden waar wel en geen parken met ruim 200 meter hoge windturbines kunnen komen. Er komen in ieder geval geen windturbines in gebieden die als landschappelijk “hoog” en “zeer hoog” gekwalificeerd worden. Dat lijkt ergens logisch, maar waar is die kwalificatie op gebaseerd? Waar komt die vandaan? Het is toch merkwaardig dat gebieden waar de hoogspanningsmasten staan als landschappelijk “hoog” gekwalificeerd worden. Bewoners van deze “hoog” gekwalificeerde gebieden zullen ongetwijfeld opgelucht adem halen, maar hoe zit het met andere bewoners?

Met misleidende slogans als “We willen een duurzame en leefbare omgeving, waar iedereen zich thuis voelt en aan mee kan doen. Het gaat om een grote verandering, waar we inwoners nauw bij willen betrekken.”, probeert de gemeente in de 2030 te verhullen dat ze gebieden heeft aangewezen waar de parken met zo hoog mogelijke windturbines moeten komen. Natuurlijk staat e.e.a. in het Verrijkte rapport, maar je moet goed zoeken en zelf de verbanden leggen. En in de persberichten rept de gemeente met geen woord over de aangewezen windturbine-gebieden. Het is daarom van groot belang dat bewoners zich zélf informeren: www.bronckhorst.nl/routekaart . Het gaat om o.a. het buurschap Bekveld en het gebied tussen Keijenborg en Velswijk.

Bewoners van Bronckhorst die een ongeschonden landschap een warm hart toedragen, en zeker de bewoners van de aangewezen windturbinegebieden, moeten voordat de gemeenteraad de Verrijkte routekaart gaat goedkeuren in actie komen. Daarna staat de burger namelijk alleen. Want als er een initiatiefnemer voor een windmolenpark komt, dan mogen alleen nog “belanghebbenden” bezwaren maken. En een initiatiefnemer komt er, want er is veel (subsidie-) geld mee te verdienen. En de directe omwonenden, de belanghebbenden, hebben het nakijken. Eerst de jarenlange procedures, de slapeloze nachten en de advocaatkosten. En daarna de slagschaduwen, de laagfrequente bromtonen en het verpeste uitzicht. En natuurlijk het verlies in de waarde van de woning. Niemand wil dat dit hemzelf overkomt. Daarom is nu gezamenlijke actie nodig want “Wat u niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.” En help ons landschap te behouden. 

Dit artikel verscheen in Contact op 17 september 2019

 

Namens de Stichting Bronckhorst Windturbinevrij  hieronder de reactie op de Verrijkte routekaart:

 

Geen windturbines in Bronckhorst

Zoals de naam al zegt, is de Stichting Bronckhorst Windturbinevrij opgericht omdat bewoners tegen het plaatsen van zo hoog mogelijke windturbines (minimaal 80 meter) in onze gemeente zijn. Wij vragen dan ook de gemeente om het bouwen van deze windturbines in Bronckhorst niet toe te staan en daar ook niet de beleidsmatige weg voor te plaveien, zoals nu gebeurd.

 

Behoud van het landschap is behoud van de allerbelangrijkste en enige kernkwaliteit van Bronckhorst

De allerbelangrijkste reden om geen zeer hoge windturbines in onze gemeente te willen, en dat geldt eigenlijk voor de hele Achterhoek, is dat wij als krimpgemeente met en relatief lage economische activiteit en werkgelegenheid, eigenlijk maar één kernkwaliteit hebben. En dat is ons landschap, onze woonomgeving. Het groen, de rust en de ruimte. Mensen komen hier nog wonen om deze kwaliteit, terwijl ze vaak elders werken. Windturbines die zo hoog zijn, meer dan twee maal de domtoren, zullen vanuit iedere plek in Bronckhorst, of in ieder geval van kilometers ver, te zien zijn en het landschap aantasten. Mensen die zich nu in onze gemeente willen vestigen zullen zich nogmaals bedenken. U stimuleert hiermee de verdere krimp van onze gemeente. Ook toeristen zullen onze gemeente minder aantrekkelijk gaan vinden. De Verrijkte routekaart geeft geen enkele onderbouwing, geen enkele overweging waarin de gemeente het verkwanselen van ons landschap door windturbines en het (economisch) verlies dat daarmee gepaard gaat rechtvaardigt. Het enige dat ter tafel komt is de stelling dat een wind gedeeltelijk moet bijdragen aan de energieopwekking. Dat is geen afweging, dat is een dictaat.

Geen discussie mogelijk, en dat terwijl Nederland, dus ook Bronckhorst al decennia lang zijn energie uit het buitenland haalt. Waarom geen windenergie importeren en onze kernkwaliteit behouden?

 

Verhullende besluitvorming en ondoorzichtig besluitvormingsproces over plaatsing van windturbines, en daarmee het inperken van democratie en burgerparticipatie.

Onder de vlag van een “Verrijkte routekaart energieneutraal Bronckhorst 2030” wil de gemeente Bronckhorst het besluit nemen dat er 12 zeer hoge windturbines in één of twee parken mogen komen. Ook wordt in een kaart aangegeven waar deze windturbines wel en niet mogen komen. Met misleidende slogans als “We willen een duurzame en leefbare omgeving, waar iedereen zich thuis voelt en aan mee kan doen. Het gaat om een grote verandering, waar we inwoners nauw bij willen betrekken.”, probeert de gemeente te verhullen dat ze gebieden heeft aangewezen waar de parken met zo hoog mogelijke windturbines moeten komen. Natuurlijk staat e.e.a. in het Verrijkte rapport, maar je moet goed zoeken en zelf de verbanden leggen. En in de persberichten of op de webpagina bronckhorst.nl/routekaart rept de gemeente met geen woord over de aangewezen windturbine-gebieden.

In het NRC stond daarover recentelijk een zeer illustratief artikel (zie bijlage). Dit artikel willen wij tevens als onderdeel van deze reactie indienen.

Waar het om gaat is dit: De meeste bewoners van de gebieden die nu aangewezen zijn als potentiële locaties voor de zeer hoge windturbines, zullen dat nu niet in de gaten hebben. Alles wordt onder zalvende, verhullende en optimistische woorden bedekt. En straks, als de buurman een windturbinepark gaat realiseren, is het niet meer te voorkomen dat de windturbines überhaupt geplaats worden. De weg is immers verhuld geplaveid door bepalende besluitvorming waarop dan inmiddels geen invloed kan worden uitgeoefend. Hoe denkt u dat dat voelt?

Er is met ca. 230 bewoners gesproken over de huidige aanpak. De rest van de ca. 40.000 inwoners van Bronckhorst hebben nog niet meegepraat. Zij hebben slechts drie weken de tijd gekregen voor een inspraakreactie op een rapport dat besluitvormend is over windmolenparken, terwijl er door de gemeente in de perscommunicatie met geen woord over gerept is. Dit ondermijnt het gevoel van bestuurlijke betrouwbaarheid en het vertrouwen in de democratie.

Participatie begint bij openheid en transparantie in de communicatie. Wanneer gaat de gemeente daarmee aan de slag? Vóór die tijd kan en mag er geen besluitvorming plaatsvinden over een dergelijk gevoelig onderwerp.

 

Gezondheid geen onderdeel in het afwegings- en besluitvormingskader, maar wel van groot belang.

Gezondheid van omwonenden is formeel geen onderdeel in het afwegingskader, of het wordt gebagatelliseerd, terwijl dat wel van groot belang is voor de bewoners in de directe omgeving. Wij vragen daarom om dat op dit moment wél bij de besluitvorming te betrekken en ook op grond daarvan van de bouw van zeer hoge windturbines af te zien of in ieder geval veel ruimere afstanden tot bebouwing te hanteren.

In het voornoemde NRC-artikel komt naar voren dat geluid een zeer belangrijk probleem vormt bij de windturbines. Huisarts Sylvia van Manen denkt, als ze de wanhopige emails leest, de noodkreten over slapeloze nachten en tergend getril,  „Waarom doen we in een beschaafd land mensen dít aan?”. Wacht daarom de nieuwe aanbevelingen van het RIVM gewoon af voordat er definitieve besluiten worden genomen.

Het probleem is dat in Nederland de windturbines veel te dicht bij de huizen mogen staan. In o.a. Duitsland is dat anders. Raar en ongewenst, gezien de Europese uniformering op velerlei gebied. De gemeente moet in haar ruimtelijke kader aandacht besteden aan dit onderdeel en er in ieder geval voor zorgen dat de windturbines zo ver van bebouwing af komt te staan dat er bij niemand slapeloze nachten, met alle kwalijke gevolgen voor de gezondheid van dien, of andere gezondheidsproblemen kunnen ontstaan.

Wij willen het artikel in Medisch Contact van de hand van Sylvia van Manen (zie bijlage) ook als onderdeel van deze reactie indienen.

  

Landschappelijke kwalificatie niet toegespitst op plaatsing zeer hoge windturbines

Er komen in ieder geval geen windturbines in gebieden die als landschappelijk “hoog” en “zeer hoog” gekwalificeerd worden. Dat lijkt ergens logisch, maar waar is die kwalificatie op gebaseerd? Is die kwalificatie ooit democratisch bepaald en in een raadsbesluit vastgesteld? Waar komt die vandaan? In welk kader is die opgesteld, met welk doel?
Het is toch merkwaardig dat gebieden waar  hoogspanningsmasten staan als landschappelijk “hoog” gekwalificeerd worden!

Ook hier geldt weer: Waar is de transparantie? Gemeente, vraag het de mensen zélf hoe ze over hun landschap oordelen en of daar een windturbine in past. Wij denken overigens dat u het antwoord wel kent.

230 mensen die meepraten en 40000 bewoners die niet meepraten, dat is geen participatie. En zeker niet voor de mensen die straks van geluidhinder en slagschaduwen kunnen gaan “genieten”, maar die zich daar nu nog niet bewust van zijn. En die de waardedaling van hun huis voor eigen rekening kunnen nemen.

 

Het participatieplan is van geen waarde voor de burgers en bewoners die straks met de windturbines moeten leven. Er moeten harde voorwaarden komen.

Het klinkt allemaal zo mooi, participatieplan, 50 % lokaal eigendom. Papier is geduldig. (En de bewoner mag alleen positieve inbreng hebben. Voor wie positief? Wij vinden een pleidooi voor een Bronckhorst zonder windturbines enorm positief. Wordt er nu ook naar ons geluisterd? Maar dat terzijde.)

Wat nodig is zijn harde toezeggingen aan bewoners: financiële compensatie, gratis levenslange energie, uitkopen van woningen enzovoort. De prijs voor de individuele bewoners die gezondheidsklachten krijgen of anderszins last hebben van de windturbines, die woningwaardedaling of zelfs onverkoopbaarheid van hun woning voor lief moeten nemen, toeristische ondernemers die met een omzetdaling geconfronteerd worden, moeten in ruime mate gecompenseerd worden.

Grondeigenaren en de windturbinebedrijven strijken de winsten op, dankzij subsidies als de SDE+ regeling. Geld dat door de burger is opgebracht. Er moet er voor gezorgd worden dat de winsten bij de gedupeerden terecht komen. Het kan niet zo zijn dat de grondeigenaar, of hij nu 50 % lokaal is of niet, met tienduizenden euro per MW voor zijn grond gecompenseerd wordt en de overlast hebbende buurman niet. Er moet een goede verdeling van lasten en lusten zijn. En het kan niet zo zijn dat die alleen maar “transparant, begrijpelijk en direct” beschreven hoeven te worden, zoals u voorstaat in de participatiehandleiding.
Gemeente, hier ligt een taak voor u!